menu Menu

Metastasen van een terminaal systeem

This post is also available in: Frans

De bliksemcarrière van de staatssecretaris voor Buitenmandse Handel, Thomas Thévenoud (PS), is het zoveelste symptoom van een uitgezaaide kanker waar Frankrijk langzaam aan ten onder gaat. Hij werd ontslagen om dat hij geen belastingopgave had gedaan van zijn inkomsten, maar toch weigert hij zijn zetel in de Assemblée op te geven.

thevenoud
Thomas Thévenoud

De faux-pas van de geachte afgevaardigde van de regio Saône-et-Loire is opzienbarend in een mand waar men bijna iedere dag wel over belastingen praat. Iedere idioot weet hoe hij een aangifteformulier moet invullen, maar niet Thévenoud die nochtans vice-voorzitter was van de Commissie die de affaire Cahuzac onderzocht. Als getrouwd echtpaar doen de Thevenoudjes waarschijnlijk een gezamenlijke aangifte. In dit moderne stel verdient de vrouw zelfs meer dan de man. Le Monde schat het maandinkomen van Madame op zo’n 19.000 euro, dat van Monsieur op 8.272 euros, plus uiteraard veel vergoedingen in natura. De echtgenote is de kabinetschef van de tweede belangrijkste man van de Republiek, de president van de Senaat. Het is dus aannemelijk dat ze wel eens van het concept inkomstenbelasting gehoord heeft. En toch, op geen enkel moment aan de ontbijttafel in het huishouden van Thévenoud, zei de ene ambtenaar tegen de andere overheidsdienaar: “Zeg schatje, zijn we per ongeluk niet iets vergeten?”

Volgens de oud-minister is hijnoch een fraudeur, noch cynisch, noch een oneerlijke man.” Hij is slechts onwetend, een nietsnut. De reden van zijn vergissing? “Sinds een paar jaar ben ik volledig in beslag genomen door mijn publieke betrokkenheid” was zijn verdediging. Opzienbarend, aangezien sinds 2006 Franse belastingaangiften al automatisch ingevuld zijn. Het volstaat om de aangifte te controleren en goed te keuren op internet. Dat kost hooguit vijf minuten per jaar. We kunnen het echtpaar niet al te veel verwijten: ze hebben geen van beiden ooit in de privésector gewerkt, dus ze hebben geen flauw idee van time management.

Bygmalion

lavrilleux
Jérôme Lavrilleux

Het andere kamerlid dat van zich doet spreken is Jérôme Lavrilleux (UMP). Deze voormalige adjunct-directeur van de campagne van Nicolas Sarkozy in 2012, werd afgelopen mei gekozen tot Europees Parlementslid. Le lendemain de son élection, Lavrilleux admet, avec des larmes de crocodile, avoir participé à la mise en place d’un système de fausses factures, trompant alors les adhérents de l’UMP ainsi que la République entière en mentant sur les dépenses de la campagne de l’ancien président. La justice se prononcera sur cette affaire dite « Bygmalion », mais en attendant Lavrilleux fait savoir qu’il compte bien prendre sa place dans l’hémicycle strasbourgeois. En plus de son salaire confortable, Lavrilleux dispose d’une enveloppe mensuelle de 21,209 euros pour son cabinet. Fin août, il embauche son premier assistant parlementaire, Quentin Bataillon, un très jeune ancien de l’agence Bygmalion.

Ondanks zijn bekentenis, is Lavrilleux nog steeds lid van de UMP, want als de partij hem royeert, dan zal Lavrilleux “praten”. Mettons les choses au clair : un député européen, rémunéré par les contribuables du vieux continent, menace de faire du chantage à ses anciens collègues, zonder blikken of blozen! Een misdrijf waar drie jaar gevangenisstraf op staat (art. 434-5 Code pénal).

Tumoren

Thévenoud blijft dus kamerlid, maar verlaat de PS. Lavrilleux blijft europarlementariër et vooralsnog lid van de UMP. Ce sont deux cas semblables qui contribuent au sentiment du « Tous Pourris » des citoyens français. Certes, ils ont été élus légalement et ils ont donc « droit » à leur siège, sauf que le jour du scrutin, les électeurs ne disposaient pas de toutes les informations nécessaires pour faire le bon choix. Ils ignoraient que Thévenoud était un incompétent et Lavrilleux un escroc. Il y a eu, pour ainsi dire, tromperie sur la marchandise. Au lieu de rembourser les dupes, les deux font preuve d’un profond mépris à leur égard.

Chemo

Vandaag zegt premier Manuel Valls dat hij “verbijsterd” is door het gedrag van Thomas Thévenoud. Een typische reactie van een manager wiens eigen incompetentie boven het hoofd gegroeid is. En effet, c’est le premier ministre qui a fait une erreur de casting en embauchant Thévenoud. Un vrai chef assumerait ses mauvais choix. Pas Valls. Peu importe. Finalement, Thévenoud et Lavrilleux ne sont que deux exemples des nombreuses tumeurs malignes du cancer politico-politique qui a colonisé notre système. Aucun parti n’échappe à cette maladie généralisée. Presque partout, il y a des métastases qui montrent à quel point les élus se moquent des électeurs. La période de radiothérapie et de chimio sera très longue, sauf bien évidemment si le patient ne décède avant la fin du traitement…

corruptie


Vorige Volgende